Bazen fotoğraf makinesinde yakaladığımız tek bir kara tüm sahneyi anlatmak için yeterli olmaz. Bir şehri fotoğrafladığınızı düşünün… Şehre sadece bir açıdan yaklaşmak yetmiyor, kadrajınız gözünüzün gördüğünden daha azını alabiliyor. Panorama, böyle bir durumda imdadımıza yetişen çekim tekniği oluyor. Ayrıntılı bilgi ve güzel bir tarihçe için buradan Wikipedia’ya ışınlanabilirsiniz. (İngilizce) Şüphesiz bir sürü panoramik çekim tekniği, özel lensler, bu iş için özelleştirilmiş üçayaklar, panorama birleştirme yazılımları vs. vardır. Eğer sadece üçayak ve burada göreceğiniz panorama birleştirme yazılımı kullanılarak çekilmiş birkaç çalışma görmek isterseniz tıklayabilirsiniz.

Öte yandan şüphesiz bu sizi kesmeyecektir. İki hafta önce bana ulaşan Yavuz Sevimli, Güzel Sanatlar mezunu ve bu işi profesyonel anlamda yapan birisi. Panoramik İstanbul isimli web sitesinde tamamı kendisine ait çalışmaları sunuyor. Fark şurada: Flash ile güçlendirilmiş gezinti ekranında İstanbul’un çeşitli noktalarında istediğiniz tarafa dönüp bakabiliyorsunuz. İstediğiniz tarafa dönüp bakmak kısmını biraz açmam gerekirse, gerçek hayatta kafanızı çevirmekten bir farkı yok. Fotoğraf sadece 360 derece değil. Aynı zamanda yere ya da gökyüzüne bakmanız da mümkün. Devamını oku »

Ege Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği Topluluğu (yani kısaca EBMT) olarak, “Yaşasın Vizeler Bitti!” “Öf ya yine mi yaz geldi?” “Hava da çok sıcak be!” “Demek ki neymiş, etkinlik varmış.” gibi isimlerle de hatırlanabilecek ama asıl ismi “1. EBMT Bahar Etkinlikleri” olan bir dizi aktivite düzenledik.

Etkinliklerimizin afişlerine aşağıdan ulaşabilirsiniz.

Devamını oku »

Evet yaptık! Yanlış anlamadınız başlığı. 4 Mayıs 2008 günü Balçova Kipa’nın önünden başlayarak solda göreceğiniz güzergâhı izledik ve 7 saat yürüyüş, bir saat mola toplam 8 saat sonunda Bostanlı İskelesi’ne vardık!

Sloganımız: 30 kilometre, 7 saat, 2 salak, sınırsız macera…

Pazar sabahı telefonumun acı alarm sesiyle saat 05.30’da uyandım. Hava aydınlanmadığından saati yanlış kurduğumu sandım, ama hayır, doğruydu. Yaklaşık bir 10 saniye için, yürüyüşten vazgeçip yatıp uyumayı düşündüm. Ama sonra bu kötü düşünceleri bir kenara bırakıp doğruldum. Uyanmam yarım saat kadar sürdü. Ranzadan inmesidir, giyinmesidir, yolculuk çantası hazırlamasıdır, yola çıkmasıdır derken saat 6.15 oldu, gün ağarmıştı.

İzmir Metro A.Ş. sağolsun sabahın köründe 8 (ya da 12 tam hatırlamıyorum) dakika bekletti beni. Vagonumdaki tek yolcu bendim Bornova’da. İnsanlar daha REM uykusundayken, ben ve çılgın yürüyüş arkadaşım Didem Konak’ta buluşmak üzere yollardaydık. Konak’ta buluştuktan sonra 7 numaralı ESHOT ile Balçova’ya yollandık. Balçova Kipa’nın önünde otobüsten indiğimizde saat 07.30 idi ve yürüyüşe başladık.

Anılarım kısmına geri dönmek için buraya tıklayabilirsiniz.

Diyeceksiniz, “Kaç gün geçti anca mı aklına geldi eklemek!” Haklı gibi görüneceksiniz de. Ama gel gör ki sınav dönemi böyle bir şey işte. İnsan vakit bulamıyor.

Her neyse… Başak Ölmez’in önayak olduğu Türk Blog Yazarları İzmir buluşması 19 Nisan’da gerçekleşti. Ayrıntıları buralardan (# # # # # ve dahası…) okuyabilirsiniz.

Bence hoş bir organizasyondu. İlk başta sıkılır gibi olduysam da, ondan sonra öyle bir kaynaştık ki Alsancak çimlerinde hele de Ekmek İçi ve sonrasında müşteri yerine bile konulmadığımız Nargile Konağı’nda sohbet bitmedi, gitti.

Bir sonraki buluşmayı iple çekerken sitemdeki albüme o güne ait bazı kareleri koyuyorum. Tamamına buradan erişebilirsiniz.

Devamını oku »

There are no choices. Nothing but a straight line. The illusion comes afterwards, when you ask ‘Why me?’ and ‘What if?’. When you look back and see the branches, like a pruned bonsai tree, or forked lightning. If you had done something differently, it wouldn’t be you. It would be someone else looking back, asking a different set of questions.

Yukarıda Vladimir Lem’in düşüncelerine katılan Max’i okudunuz.

Max Payne… Beni gerek senaryosuyla, gerek oynanışıyla en çok etkileyen oyun şimdiye kadar… Sanki bir oyun oynamıyorum, film izliyorum. Gerekli yerlerde sinematikler, çizgi roman havasında ilerleyen olaylar ve daha başladığımızı anlayamadan biten duygusal bir oyun… Bir oyunun içinde karakterin rüyasını yönlendirebileceğim hiç aklıma gelmezdi. Hem de gerçekten rüya izlenimi verebilen rüyalar… Ve oyunun sonu… Gözleri yaşarıyor insanın oyun bittiğinde. Devamını oku »

14 Nisan 2008 tarihinde aldığımız, daha adından acılı bir ödev olacağı belli olan Doğrudan Erişimli Dosyalarda Hashing ve Bağlaçlı Liste Yaklaşımı ödevi için teslim ettiğim kaynak kod. Ödevde Vecdi Hoca’nın Ayrık’ta anlattığı Recursive (kendini çağıran fonksiyon) Algorithm kullanmayı denedim. Ödev zaten karışıktı, iyice karıştı ve ben programın yazarı olarak bile neyin ne işe yaradığını bazen anlayamıyorum. Ama buna rağmen programda hata göremedim, sorunsuz gibi gibi geldi bana.

Ödevin içerisinde gerekli yerlerde comment bulacağınıza inanıyorum. Ama yine de anlamadığınız nokta olursa buradan benimle iletişime geçerseniz vizelerimden fırsat bulduğum en ufak aralıkta size cevap yazmaya çalışırım.

Not: Ödevim içinde kaç tane fseek, fwrite fread var ben bile sayamadım.
Not 2: Ne zaman algoritma ödev kağıtlarındaki

“Ödevin değerlendirmesinde; programın doğru ve eksiksiz çalışmasının yanında etkinlik, yapısal ve modüler programlama ilkelerine uygunluk ta dikkate alınacaktır. Global değişken kullanılmaması ve fonksiyon kullanımı özellikle önemlidir.”

ta kelimesi (?) fark edilip düzeltilecek bir buçuk dönemdir heyecanla beklemekteyim. Devamını oku »

14 Nisan 2008 tarihinde aldığımız Bağlaçlı Listeler ödevi için teslim ettiğim kaynak kod. Ödevinden isminden de anlaşılabileceği gibi ödevin asıl amacı C# dilinde bağlaçlı liste yönetmeyi başarabilmek. Bu ödevimde (en azından ben hata göremedim ödevi gönderdiğimde) bağlaçlı liste kullanımına örnek bulabileceksiniz.

Ödevin içerisinde gerekli yerlerde comment bulacağınıza inanıyorum. Ama yine de anlamadığınız nokta olursa buradan benimle iletişime geçerseniz vizelerimden fırsat bulduğum en ufak aralıkta size cevap yazmaya çalışırım.

Not: Ayrıca ödevin içerisinde Yasemin hocaya bir süpriz var. Görecek mi çok merak ediyorum. Devamını oku »

Yazmaya başladım. Ama bu ikinci cümle bile zorla geldi. Bana bir olumsuzluk ifadesi lazım. “Hayır.” gibi ama daha çok anlam içermeli.

Öyle ki bu ifade temelde olumsuz bir anlam içermesine rağmen, iyi şeyleri de barındırabilmeli.

“İtici”ye yakın bir anlam lazım mesela. İğrenç, pis, kanı bozuk tarzı değil de “çekici”nin zıttı “topraklama” anlamında bir ifade… “Topraklama” ne mi? “Sende elektrik yok.”un fiziksel karşılığı.

“Topraklama”nın yanında “değişmemek” ifadesini de içeren bir anlam olsun bu “Hayır.” Kelimesinde. Değişmemek ama kendini kandırmadan… Bilinçli ve dikkatlice.

“Nasıl” ve “Neden” diye sorsun bu kelime!

Öyle bir kelime istiyorum ki baktığında insanın kafası bir şey hissedemeyecek kadar karışsın. Ardından akıla “rahatlama” ve “hayal kırıklığı” getirsin bu kelime.

Hayal kırıklığını o kadar iyi yansıtsın ki bu kelime, ikinci kez telaffuz edildiğinde “Alıştım ben artık.” bile gelsin insanın aklına.

Öyle bir olumsuzluk ifadesi istiyorum ki geleceği tek taraftan belirsiz kılsın. Az biraz (!) da kıskaçlığı getirsin akla.

Bu öyle bir kelime olsun ki, kullanıldığı yere bağlı olarak “mutluluk” anlamına da gelebilsin. Ama benim için ancak olumsuz temel anlamı bir şeyler ifade ediyor olsun.

Bu kelime hayal ve final olsun.

İşte ben bu kelimeyi biliyorum. Ama bir şey fark etmeksizin hala aramaya devam ediyorum. Bulana kadar da bu yazı bitemeyecek…

Biliyorum, ömür bitecek bu yazı bitmeyecek. Devamını oku »

Arkadaşlar, sırf moda olduğu için, bilgisayar oyunlarını seviyorsunuz diye, aileniz zorluyor diye, ailenizde 6 tane doktor var diye, puanınız tuttu diye ya da buna benzer sebeplerden dolayı bilgisayar mühendisliği seçmeyi düşünüyorsanız kitabımdan aldığım aşağıdaki konu başlığı sizi bu düşüncenizden vazgeçirecektir.

Lütfen tercihinizi iyi yapın. Sırf üniversite bitirmek için bu bölüme gelmeyin. Hatta sırf okumak için hiçbir bölüme gitmeyin.

O gördüğünüz konu başlığı sizde merak ve heyecan yerine tiksinti uyandırıyorsa başka bir meslek düşünebilirsiniz. Unutmayalım ki bölümümüz hayatımız boyunca mesleğimiz olacak.

Ne diyebilirim ki… Vize dönemi geldi. İneklemeye devam…