Archive for Haziran, 2008
Şehir dışından gelip Antalya’yı tam bilmeyenler, özürlüler, yaşlılar, hamile bayanlar ve baş edemeyecekleri çocukları olanlar hariç, otobüste ineceği durağa gelene kadar k.çını oturduğu koltuktan ayırmaktan aciz insanlara gıcık oluyorum.
Otobüs tıklım tıklım doludur. X şahsı bir durak sonra inecektir ama otobüsün orta kısımlarında ayrıca pencere kenarında oturmaktadır.
Bu şahıs ineceği durağa yaklaşıldığında koltuğunda kıpırdaşmak suretiyle yanındakine ineceğini belli eder. Sonra koltuğunda hafifçe ayağa kalkarak ineceği durağa dikkatlice bakar. Burada neyi amaçladığını ben de bilmiyorum. Acaba ineceği yere ne kadar mesafe kaldığını ve kaç saniye daha koltuğunda oturacağını mı hesaplamaktadır? Yoksa durağın üstüne nükleer bomba düşüp düşmediğini mi kontrol etmektedir? Bu hep sır olarak kalacak. Bu esnada karakterimiz “DURACAK” lambasının yanıp yanmadığını da kontrol eder. Devamını oku »
Bir seneyi daha geride bıraktım.
Bu sene de bomboş geçti. Çok şey öğrendim bu sene. Ama ne yazık ki büyük bir kısmı güzel şeyler değildi.
Hayat akıp gidiyor. Ve ben sadece izliyorum.
Bu sene öğrendiklerimden bazıları: Devamını oku »
Anılarım kısmına dönmek için buraya tıklayabilirsiniz.
Ben Antalya’ya gitmeden X ile son kez buluşacaktık. Bu isteğimi kendilerine beş gün kadar önce belirtmiştim. Uygun bir vakit ayarlayıp bana dönecekti kendileri, öyle demişlerdi.
Dönmedi tabi ki. Verilen sözler bir defa daha tutulmadı ki, alıştım artık. Beklemiyordum zaten aramasını. Öyle ki, buluşma ihtimalimiz olan son güne bile planımı zaten yapmıştım ben!
Cumartesi günü –kendisi Antalya’ya dönemeden önceki son günümdür– aklımın alamayacağı kadar eğlendim. .png)
Bostanlı İskelesi’ndeki yarım saat rötarlı buluşmadan sonra, EGS’de güzel bir yemek, ardından bir oyun bowling, ardından etrafa ölüm saçan 
bir Air Hokey ve vs vs…
Ben Antalya’dayım artık. Seneye kaldığımız yerden devam ederiz.
Gelelim fotoğraflara…
Devamını oku »Anılarım kısmına dönmek için buraya tıklayabilirsiniz.
Finallerimizin bittiği gün, sınavdan çıktığımız gibi Bornova’dan kaçtık. İnciraltı’na gidip armut koltuklara gömüldük. Saatlerce orada kaldık. Daha sonra bir savaş gemisi ve denizaltıdan oluşan (TCG Ege ve Piri Reis) askeri müzeyi gezdik. Sözün özü, bir denizaltı gezdim.
Gemide ve denizaltıda fotoğraf çekmeme izin vermiş olsalar da, kendilerine bu fotoğrafları kişisel albümümde saklamak için çektiğim ve bir yerde yayımlamayacağım sözünü verdiğim için buraya eklemiyorum. Ama İzmir’deyseniz ya da İzmir’e gidebiliyorsanız bu müzeyi kesinlikle gezmelisiniz…
Her neyse… İnciraltı “Sınavlar Bitti” günü, bence senenin en güzel günlerinden biriydi. Şimdi gelelim fotoğraflara…
Bugün son sınavımızı da olduk. Sınavın müthiş geçmesi bir yana, sanırsam senenin en güzel günlerinden birini de geçirdim.
Sene sonu için olumsuz ve realist bir yazı hazırlamıştım bir hafta kadar önce, kendisi okulun son günü olan bugün yayımlanmak için taslaklarda beklemekteydi. Ama şu an o kadar mutluyum ve kendimi o kadar iyi hissediyorum ki, bu yazıyı yayımlamak yerine gülücükler saçmayı tercih ediyorum. (yazı artık birkaç gün sonrasına…)
Bu günün güzel bir gün olmasını sağlayan İnciraltı tayfasına selam yolluyorum.
Günün fotoğraflarını burada bulabilirsiniz.
Geçen dönemin sonunda derslerin kredilerini ve harf notlarınızı girerek dönem sonu ortalamanızı hesaplayabileceğiniz bir programı şurada sizinle paylaşmıştım.
Bu dönem ise bir adım ileri gidiyorum. Öncelikle sınıf arkadaşlarıma ayrıcalık tanıyarak, kendilerine buradan erişebilecekleri bir not hesaplayıcı sunuyorum. Harf notlarını girsinler yeter. Krediler bizden.
Ama diğer okurlarımı da unutmuyorum… Ege Üniversitesi’nde harf notunun nasıl puana çevrildiğini ve kredileri kullanarak nasıl yılsonu notu bulunduğunu eminim hepiniz biliyorsunuzdur. Sorun şu ki, elinize kalem kâğıt alıp hesaplamak sinir bozucu olsa gerek. Burada benim yazılım devreye giriyor. Derslerinizin notların ve kredilerini girerek ortalamanızı çevrimiçi hesaplayabilirsiniz. Bunun için şuraya tıklamanız yeterli olacaktır. Devamını oku »
Kanıksanması gereken bazı gerçekleri Yiğit Özgür çok iyi ifade etmiş.
