Böcekler beni yiyor Agnes…

Böcekler beni yiyor Agnes… Yok! Bu çok sert oldu sanki. Kimsenin kimseyi yediği yok. İyi de bu statükonun böcekleri gerçekten bizi yedi bitirdi. Yok yok… Bu sadece Peter’in saçma bir kokain paranoyası. Yoksa bu düzenin saygıdeğer koruyucuları! Neden bizimle uğraşsın ki…

Artık bu gezegenin hiçbir yerinde güvenlik yok. Teknolojinin gelişmesi, kimyasal maddeler, haber alma teknolojisi… Kabul etmek lazım ki, Peter burada paranoyanın ucunu biraz kaçırmış. Ne alakası var canım. Tamam artık… Her türlü sıkıntımızı sanal alemlerde hallettiğimiz doğru. Hayır hayır yanlış anlamayın insan hala sosyal bir hayvan buna bir şey demiyorum. Tabi ki internet de bir iletişim yöntemi. Yani ne olur ki bakkala gitmeden alışveriş yapsak; yemeğimizi tuşlarla sipariş etsek ki günün çorbası hakkında esprili bir yorum almaya da artık gerek kalmadı. Sevdiceğinin gözlerinin içine bakmasan da olur-ki bir demet papatyayı resim babında gönderen siteler de var artık özel günlerde. Nasıl olsa birlerle sıfırlar bizim yerimize her şeyi hallediyor. Teşekkürler birler, teşekkürler sıfırlar… Kaçınız bir araya geldiğinizde ne anlam ifade ettiğinizi bilemesek de sizleri seviyoruz!

1982’den sonra bu gezegende doğan herkesin deri altına bu denetim çiplerinden koydular… Yapmamalı… Bir kuşağı böyle zedelememeli… Hepimiz çok mutluyuz yaşadığımız bu hayattan. Ne olmuş ki yani… Tamamen dejenere olmanın kime zararı var ki? Onların istediği gibi bir toplum olmanın bizim için bir sıkıntı olduğunu kimse dile getiremedi. Onlar mutluysa bizim için ötesi yok mu ne?

Tiyatro
BÖCEK (BUG)
Yazar: Tracy Letts
Yönetmen: Haken Taner Yıldırım