UBenzer | Umut Benzer | O da kim? » hayal kırıklığı

Satılık Dünya

Umut — Wed, 23 Dec 2009 22:12:11 +0000

Her şey gibi dünyanın da satılık olduğunu düşünün bir an. Bir dünya sipariş edebiliyorsunuz. Azıcık kremasından, bol şekerli nasıl arzı ediyorsanız dünyanız, hayatınız öyle şekilleniyor.

Bu çok uçuk oldu. Hayat normal hayat olsun. Yaşayıp gidiyorsunuz. Benim gibiyseniz her sabah uyandığınızda küfrediyorsunuz ya da bilmiyorum belki mutlusunuzdur gülücükler saçıyorsunuzdur. Uzun süre oldu da… Saçılan gülücüktü değil mi? Her neyse… Bu normal hayatta birisi geliyor yanınıza. Süper güçleri olan birisi ve diyor ki: “Bana hayatına eklemek ve hayatından çıkarmak istediğin şeyleri söyle, onları gerçekleştireyim.”

Soruyorum: Hayatınıza neleri eklemek ve hayatınızdan neleri çıkarmak isterdiniz?

Ne çıkarmak istediğimi hiç düşünmedim ben. Sanırım iyi böyle, bir şeyleri silmeye gerek yok. Fazla mal göz çıkarmaz. Ama neyi ilave edeceğimi çok iyi biliyorum.

Zorla Güzellik Olmaz, Azimle S.çan Taşı Her Zaman Delemez

Umut — Thu, 22 Oct 2009 21:00:29 +0000

Bazı şeyler uğrunda çaba gerektirir. Uğraşır durursunuz. Çeşit çeşit yollar dener, yapmadık maymunluk bırakmazsınız. Ama bir adım bile ilerleyemezsiniz.

Bazen hırs yaparsınız. Amacınızı “elde etmek” için o kadar ama o kadar çok uğraşırsınız ki, elde edene kadar ondan çoktan bıkmış olursunuz. Tüm hayat bir amaca endekslenmez ki…

Neler Hayal Ederdim?

Umut — Sun, 18 Oct 2009 22:30:38 +0000

Bir gün bambaşka bir dünyada uyanmak isterdim. Her şeye sıfırdan başlayabileceğim, arkama bakmamı gerektirecek en ufak bir neden/kişi bile olmaksızın yeni ve umutlarla dolu bir dünyaya adım atmak isterdim.

İsteklerin daha kolay gerçekleştirilebileceği, deyim yerindeyse “pembemsi” bir dünyada…

İstanbul Bilişim’i Dikkate Alın

Umut — Fri, 04 Sep 2009 01:23:29 +0000

HP’yle olan maceramı biliyorsunuz. Bilmeyenler için özetlersem: İki aylık bilgisayarım bozuldu. Bir buçuk ay tamirde bekledi. Tamir süresi dolduğundan değişim istedim, stoklarımızda yok veremeyiz dediler. Paramı istedim, tamam ama iki ay beklersiniz dediler. CEO’ya şikâyet ettim. Paramı üç hafta sonra aldım.

Ve böylece cepte 2300TL naktim oldu. Tüm yaz tatilini bilgisayarsız geçirdikten sonra bir bilgisayar almanın vakti gelmişti…

Sene Bitti (2009)

Umut — Sat, 13 Jun 2009 23:46:29 +0000

Koca bir sene daha bitti. Hazırlık derken, üniversite bir derken, ikinci sınıf da bitivermiş. Hele öyle hızlı bitmiş ki, ikinci dönemin varlığı bile anlaşılamamış.

Üniversite hayatının yarısı çoktan geçmiş bile. Geri dönüp bakmaya ne kadar korksam da, mecburum bunu yapmaya… Neler öğrendiğimi, neler kaybettiğimi görmek zorundayım yoluma devam edebilmek için.

Bakalım koca bir senede ne olmuş?

İç Çatışma

Umut — Sat, 30 May 2009 21:26:17 +0000

Şu dandirik, beş para etmez dünyada kendimizi kandırmaktan başka bir şey yapmıyoruz aslında. Kendimize bir uğraş bulup, sevsek de sevmesek de uğraşıp didinip o şeyi kendimize sevdiriyoruz. Vaktin akıp gitmesi için elimizden geleni yapıyoruz, çünkü bunu istiyoruz (gizliden gizliye)! Aptal aptal, yapayalnız yürüyoruz gün boyu. Duvarlara bakıp düşünüyoruz durmadan, uygulamaya geçirmedikçe düşündüklerimizin boşa gideceğini fark etmeden! Amaçsızca kampusu dolaşıyor ya da Red Alert’te bilgisayarın bir ürünü olan düşmanları yaratıp yaratıp öldürüyoruz. Sonuçta ne oluyor? Vakit geçiyor. Acı içinde görüyoruz hayatımızın boşa geçtiğini!

Günün birinde arkamızı dönüp baktığımızda ne olacak? Dönem bitip, üniversite yarılandığında -en güzel günlerimiz olduğu iddia edilen günlerin yarısı geçtiğinde- geriye dönüp bakmaya cesaret edebilecek miyiz acaba?

Ne göreceğiz orada?

11 Metrekarelik Kalkan

Umut — Sat, 09 May 2009 19:32:10 +0000

11 metrekarelik bir kalkanla korunuyorum hayattan… Tabi bu kendi seçimimse!

Dışarısı karmaşıklık içinde. Sadece uzaktan bakmak, baş ağrısı ve stresten başka bir şey değil, bundan eminim.

Gece gece bir tur attığınızda; neler vardır, hiç bakar mısınız çevrenize? Üçüncü kişi olarak, kendi gözlerinizle ama. Kimse olmadan, kendinizi kimsenin yerine koymadan. Bir film izliyormuşçasına soyutlayabilir misiniz kendinizi o gecenin akşamından?

Gelecek

Umut — Fri, 01 May 2009 17:38:32 +0000

Geçmişe bakıp, üzülüp, depresyona girip yıkılıp ağlamak isterseniz, bu çok kolay. “Anı” diye adlandırdığınız şeylerin aklınıza gelmesi yeter. Bu da hiç zor bir şey değil. Birini görün, bir söz duyun, bir şey görün ya da eskileri hatırlatabilecek bir şey yapın… Herhangi biri yeterli olur tek başına. Sonra oturup geçmişe mi ağlayacaksınız? Kolay gelsin.

Geçmişe bakıp üzülmek istiyorsanız çok kolay. Herkes yapar. Mühim olan, geleceğe bakıp umutlanabildiğiniz kadar umutlanmak. Zor, ama başarılır… Ne kadar gerçek ya da gerekli, tartışılır.

Süngerler Bile Düşünüyormuş

Umut — Fri, 10 Apr 2009 13:29:39 +0000

Gecenin yarısı çalan bir telefon… Tek başına geçirilen bir gece… Bardakta hiç bitmeyen bir kola, ekranda yine kaynak kodları… Tepedeki ışık kapalı. Gerek yok odadaki tüm tozları görmeye! Gece lambası yeter odayı kararınca aydınlatmaya.

Kendilerine Sorun Arayanlar

Umut — Sun, 05 Apr 2009 20:32:38 +0000

İlginç bir yaradılış biçimidir. Yapacak bir şey bulamadıklarında ya da kendilerini çok boş ve yalnız hissettiklerinde, belki de sırf can sıkıntısından yapmamaları gerektiğini bildikleri bir şeyi yaparlar.

Yaptıklarında kendilerini kötü hissedeceklerini bilirler. Kötü hissettikleri için birine çemkirip bir hak iddia edemeyeceklerini de bilirler. Yaptıkları şeyin kendilerine olumlu bir getirisi olmayacağını da bilirler. Ama inatla yaparlar. Sonra yok efendim moralleri bozulur, yok depresyona girerler, yok eskiye dönerler vesaire vesaire…

İlginç bir yaradılış biçimidir. Sağlığa zararlıdır. Hoş değildir.