İstanbul’a Gidiyoruz

Hayatımda ilk defa İstanbul’a gidiyorum. Konsere… Scorpions son defa geliyor. 65’ten beri çalan grubun “emekli olmadan” önceki son Türkiye konseri.

Normalde “Elimde GPS var, ooh ne güzel bir şeycik olmaz.” şeklinde telefonuma güvenmekteyken KVK sağ olsun, 30 gün geçmesine rağmen telefonumu tamir edemeyince ne internet ne de GPS kaldı elimde.

Artık “manuel yöntemlerle” yer yön bulacağız İstanbul’da. Birkaç farklı ölçekte harita bastırdım. İETT’nin ve Sabiha Gökçen’in sitesinden ulaşım hatlarını iyiden iyiye öğrendim. İstanbul raylı sistem haritasını da yanıma alıyorum. Gezilecek yerleri haritada işaretledim bile.

Bakalım kaybolmadan, çok fazla yol bile sormadan, en önemlisi bir aksilik çıkmadan Scorpions’u ilk ve son defa canlı dinleyebilecek miyiz?

Siz Olsanız Ne Yapardınız?

İstanbul’u sadece 10 saat gezebilecek olsanız, Kadıköy ve Taksim’den geçecek olsanız, nereleri gezerdiniz? Nasıl bir sıra izlerdiniz? Devamını oku »

Yazının devamı »

2 yorum

Uçan Sarışının Seyir Defteri

Antalya’ya gelişim müthiş bir eğlenceydi! Bir arka koltuğumda oturan güzide sarışınımızın yol boyunca arkadaşıyla yaptığı sohbette yumurtladıklarından bazı alıntılar sunuyorum sizlere… Devamını oku »

Yazının devamı »

5 yorum

Tatil Bitti. Uzatması da.

Tatil biteli iki gün olmuş bile. Ama ben doyamamışım uyumaya. Tembel ben. İki gün de kafadan uzatmışım. Sayılı gün tabi. O da bitmiş. Bir bakmışım ki, vakit gelmiş, havaalanı yolu gözükmüş. Boeing 737-800 beni beklermiş.

Sonra bir saatlik bir yolculuk, yarısı kalkış yarısı iniş. Düz gitmeye fırsat bulamıyor uçak. Ona yakın, bana uzak olsa da. Ve bir bakmışım ki, daha gözümü kırpmadan İzmir’e varmışım. Havaalanında valiz bekliyorum. Hava alanında 204 bekliyorum. 204’te yolun bitmesini bekliyorum. Bornova Metro’dan yurda yürüyor, yolun bitmesini bekliyorum. Hava soğuk tabi, eller de üşüyor. Devamını oku »

Yazının devamı »

3 yorum

Bitirirken

Rüya gibi bir tatil bitti! (Öhm eöö, evet bir hafta önce bitti.)

Tatilin ana fikri şüphesiz yeğenimdi benim için. Yazın başında doğan, şu an iki buçuk aylık olan minik yeğenim. Bakıp bakıp gülücükler atıp “agguu” dediğinde ya da adını söylediğinde (“ge,eee!”) dünyalar sizin oluyor.

Yeğenimin dışında, fazla sıcak bir yaz olmaması, arkadaşlarla gezip tozmam, evimizin 200 metre ilersine içerisinde sinema, bowling salonu ve Burger King’i de olan Antalya’nın en büyük alışveriş merkezinin açılması da tatilin rüya gibi olmasına etki etti tabi. Bowling salonu!!

Bu yaz birçok defa günün doğumuna şahit oldum evin balkonunda. Bir yandan oyun oynayarak, program yazarak ya da internette sürterek defalarca sabahladım. Sessiz bir ana caddenin yavaş yavaş trafik gürültüsüne boğulmasını izlemek güzeldi. Devamını oku »

Yazının devamı »

5 yorum

Gitmek İstemiyorum

Göndermeyin beni oraya. Gitmek istemiyorum. İyiyim ben Antalya’mda. Ne çabuk geçti kocaman tatil! Nasıl bitiverdi huzurlu günler… Dönmek istemiyorum ben oraya, her şeyin ortasına. Kenarda köşede, huzurun başucunda iyiydim ben burada.

Her zamanki gibi güzeldin Antalya… Huzur dolu, sıcak ve içten.

Hoşça kal. Her zamankinden de kısa bir süre sonra tekrar geliyorum.

Yazının devamı »

4 yorum

Yolculuk

Yolculuk her zaman farklı duygular uyandırır bende. Kimi zaman iyidir, düşündükçe mutlu eder aklıma gelenler, kimi zaman da çökertir beni.

Yine karmakarışık duygularla çıkıyorum yolculuğa… Düşündüklerim bana ait. Hepsi kafamda ve dağınık haldeler. Düzenlemem gerekiyor.

İzmir’de çok bunaldım. Yine, yeni, yeniden Antalya’ya kaçıyorum. İyi olmak için… Duygu ile mantığın orta noktayı bulduğu, sonradan pişman olmayacağım kararlar vermek için…

Mutlu olmak için…

Yazının devamı »

Yorum yok