Bunun Burada Ne İşi Var?
Dün şehre inmek için Sayın Menderes Türel’in zamanında Hafif Metro ...
Geçmişe bakıp, üzülüp, depresyona girip yıkılıp ağlamak isterseniz, bu çok kolay. “Anı” diye adlandırdığınız şeylerin aklınıza gelmesi yeter. Bu da hiç zor bir şey değil. Birini görün, bir söz duyun, bir şey görün ya da eskileri hatırlatabilecek bir şey yapın… Herhangi biri yeterli olur tek başına. Sonra oturup geçmişe mi ağlayacaksınız? Kolay gelsin.
Geçmişe bakıp üzülmek istiyorsanız çok kolay. Herkes yapar. Mühim olan, geleceğe bakıp umutlanabildiğiniz kadar umutlanmak. Zor, ama başarılır… Ne kadar gerçek ya da gerekli, tartışılır.
Hayallere ortak bulmak gibisi yok, öyle değil mi? Birlikte hayal kurabilmek ne güzel! Birlikte bir şeyler yapabilmek ne güzel! Her an yarı yolda bırakılacağından korkmadan hareket edebilmek ne güzel. Son dakikada arıza çıkarma telefonlarının bitmesi ne güzel. Düşünüldüğünü bilmek, bir çıkar uğruna değil, sadece senin için bir şeyler yapıldığını bilmek ne güzel. Kendini rahatlıkla ifade edebilmek ne güzel…
Özlemişim bunları. Her taraf soru işaretleri ile dolu olsa ve bazen üstüme üstüme gelseler bile.
Twitler yükleniyor... 5 saniye sonra
Bıdı bıdı bıdı bıdı dıdı dıdı dudu dudu hıdı hıdı hödü hödü yüklüyoruz öhüm öhüm bıdı bıdı vs vs... 6 nanosaniye önce
Yüklenmenin geç olmasının sebebi ben değilim, Twitter API'sinin yavaş olması. Gudu gudu hıdı hödö büdü büdü... 25697 asır önce
Ha tabi bunları okumuşsan, bu sitenin çok gizli bir özelliğini bulmuşsun demektir. ;) Tebrikler. Bu "sürpiz yumurta"yı bulduğunu bana da haber verir misin? Tıkla! 6 dinazor önce
Bazen geçmişe bakıp ağlayabildikçe geleceğe daha umutla bakabiliyor insan. Hatalardan ders almak olsun aynı duyguları yeniden yaşamayı istemek olsun kurduğumuz hayalleri güçlendiriyor sanki. Hayallerimiz olmadan yaşayamayacağımız gibi daima yanımızda olacak biri ya da birileri olmadan da yaşayamıyoruz maalesef.
Gelecek, gelecek mi ? Bundan bile emin değilken, geleceğin bir saniye sonra geçmiş olacağını bilirken hayat hakkında hükümler vermek çok zor.
.. ve durmadan hayat hakkında yazıyorum?! Amacımı ben de bilemedim. İçimi dökmek güzel sadece.Ve belki paylaşmak da hoşuma gidiyor olabilir. Sadece bazı saçmalıklara sinir oluyorum. Geçmişe ağlarken, geçmiş biraz daha geçmiş olunca insan gülüyor ya! Bunda zamanla ilgili takıntısı olan bi kız için yeterli bi sebep midir bunu soruyorum?!
Düşünüyorum da, sadece anı yaşamak doğru bir şeymiş. Bir saniye sonra o “an”ın “anı” olmasını hazmettiysen sorun yok. Ve bir de o “an”ı paylaşacak birini bulduysan tabi…
ne demişler; hayal kurmak bedava…
Onu dememişler bence sen uydurdun ((:
Ayrıca buyrun size bir şiir..
Hayalşehir
Git bu mevsimde gurup vakti Cihangir'den bak,
Bir zaman kendini karşındaki rüyaya bırak;
Başkadır çünkü bu akşam bütün akşamlardan;
Güneşin vehmi saraylar yaratır camlardan!
O ilâh isteyip eğlence hayalhanesine,
Çevirir camları birden peri kâşânesine.
Som ateşten bu saraylarlabütün karşı yaka.