Umut Benzer'in Kişisel Sitesi

Bölüm 1: Ümit Farklı

Ümit Farklı, Akdeniz Üniversitesi’nde bir öğrenciydi. O da dönemdaşları gibi ÖSS’den nefret etmiş, hazırlıkta hayatının en farklı senesini geçirmiş, daha sonra da birinci sınıfa geçmişti.

Ümit Farklı aslen İzmirliydi. Üniversiteden önceki 17 senesinin tamamını İzmir’de geçirmişti. Antalya hazırlık sınıfında büyülü gibi geldi ona. Yepyeni ve keşfedilmeyi bekleyen bir şehir, kocaman bir kampus, hep hayalini kurduğu meslek, hazırlıkta hep beraber olduğu arkadaşları… Yeni bir ili topluca keşfetme çabaları… Vakit öldürmek için değil, sadece uyumak için girdiği bir yurt odası… Uymak için özel bir şey yapmadığı, tam kendisine göre olan bir ortam…

Ümit’in bir senesi böyle geçmişti.

Ümit’in koca bir sene boyunca tek sorunu aşk meselelerindendi. Âşık olmuş, ama karşılık bulamamıştı aşkına. Bu biraz sorun yaratsa da Ümit Farklı gelecekte mumla arayacağı böyle Sevgi dolu günlerin bittiğini henüz bilemiyordu.

Bölüm 2: Yüzüne Gülerdim

Kâhin Ümit Farklı’nın yanına gitti ve söyledi:

“Gelecek sene ummadığın kişiler seni sırtından vuracak, en yakın arkadaşların seni satacak, birinci sınıfta aradığını bulamayacaksın, duygusal olarak zaten yalnız kalacağın gibi, arkanı dönüp dertleşmek için ‘tanıdık bir yüz’ aradığında hepsi gitmiş olacak. Hem de sudan bahaneler, hatta bazen yalanlarla… Öyle ki, dün tanışıp biraz iyice anlaştığın kişilere bugün kendini kaptırmaya, yarın dertlerini anlatmaya başlayacaksın.”

Ümit Farklı gülüyordu! Böyle bir şey nasıl olacaktı? Kâhin de neyin nesiydi? Ciddiye almanın imkânı var mıydı bunları?

Bölüm 3: Dönem 3

Kâhinin dedikleri doğru çıktı. HEPSİ BİRER BİRER gerçekleşti. Ümit Farklı’nın tüm dünyası hayal kırıklıkları ve “beklentilere karşılık bulamamak”tan oluşuyordu.

Artık Antalya’dan nefret ediyordu, dönmemek üzere gitmek istiyordu. Başına gelenlerden şehri sorumlu tutuyordu. Suçu kanlı canlı insanlardan alıp “taş”lara yüklemek o insancıklara iyilik değil miydi oysa?

Dönem 3 –sınıf 1 ikinci perde– başlıyordu Ümit için. Ama o İzmir’de tatilinde evindeydi ve orada kalmak istiyordu.

İzmir’de deli dolu yaşadığı için değil. Antalya’da öldüğü için!

Bir gün eskilerden kalan ama Ümit Farklı’yı biraz olsun anlayabilen bir arkadaşı ona ne zaman Antalya’ya geleceğini sordu.

Bölüm 4: Gelecek

Mecbur gidilecekti. Alınacak dersler, imza atılacak yoklama kâğıtları ve en son girilecek finaller vardı. Ama ne acelesi vardı Ümit’in… Artık Kâhin’e ihtiyacı yoktu. Bomboş bir döneme gideceğini kendi de anlayabiliyordu. Kendini bekleyenlerin olmadığını, olmayacağını biliyordu. Beklentilerinin gerçekleşmeyeceğini de. Hayal kırıklığına yolculuğunu biraz olsun geciktirmek pek makul bir istek değil miydi?

Bölüm 5: Karalama

Ümit Farklı güncesini açtı ve karalamaya başladı. Bir anda yazmak gelmişti içinden. Arkadaşının sorduğu ufacık bir soru ona neler hatırlatmış ve geleceğe dair neleri kurgulatmıştı…

Ümit’in bunları paylaşacağı yegâne dostu güncesiydi.

Yazım Zamanı
05.10
17.02.2008

Not: Sunucumuzun bir türlü tamir edilememesi sebebiyle yazı geç yayınlanmıştır.

Ek: Bundan sonra klavye başında değil de, kalemimle yazıp, daha sonra düzenleyip bilgisayara geçirdiğim yazılarımın ilk halinin taslaklarını da yayınlamayı düşünüyorum. Aşağıda bu yazının ilk halini görebilirsiniz. O defter benim düşünce defterim… Aklıma bir şey geldikçe karaladığım anlamsız olayları bir potada toplayıp yazıya dönüştürdüğüm yer işte orası.