Samimiyet bir yanılsama mı?

+ Yorumunuzu Ekleyin 4 yorum

• 

  Deniz Ardahan 19 Mart 2008 11.30

  Okur okumaz aklıma bir arkadaşım geldi.Yani bir zamanlar arkadaşımdı diyelim.Bazı konularda tartışırdık benimle aynı fikirde olurdu hep olumlu ya da olumsuz.Sonra başka yerde ben yokken tam aksini savunurdu.Aynı şey benim hakkımdaki konuşmalarında da olmaya başladı sonra (daha soğrusu ben izleyerek gözlemledim) arkamdan biri bişey dese “evet haklısın o öyle bu böyle” dedi.Fakat sonra farkettim ki bu kişisel birşey değil.O kişinin karakteri yok kendi fikirleri yok.Kim ne derse ona evet diyor.
  Ne kadar acı bir şey ..

  + Cevap Verin
• 

  Umut 19 Mart 2008 11.34

  hikayeyi anladım. o kişi için acı verici, ama ne yazık ki ana yazıda üstü biraz kapalı olarak anlatmaya çalıştığım şey, çok daha hazin…

  + Cevap Verin
• 

  Leafy Seadragon 19 Mart 2008 12.06

  şu anda o kadar tanıdık, o kadar bildik geliyor ki bu yazılanlar, her okuyuşumda içim biraz daha acıyor. fakat artık şunu biliyorum ki, en ufak bir şüphe uyandığında içimde, samimiyetsizliğin zerresini hissettiğimde, daha ötesi, bu konu hakkında uyarıldığımda, ve bu uyarılar, inanmak istemediğim gerçeklerle örtüştüğünde, bir kez daha düşünmeyeceğim o kişinin yokluğuna, şerefsizliğine inanmak için.

  + Cevap Verin
• UBenzer | Umut Benzer | O da kim? » MSN Dostluk Arka Kapısı Değil! 04 Nisan 2008 18.06

  [...] acaba aklından gerçekte ne geçti?” diye güvensizlik duymadan edemiyorum… Bu kişi için “Samimiyet Bir Yanılsama mı?” ve “Ölüye Ağıt” yazılarını yazmıştım. Dilerseniz [...]